۲۸ تیر ۱۳۹۸
 
نوشته شده توسط : mohammad123

عصب روانکاوی شاخه‌ای نوین در روانشناسی است که در پی برداشتن مرزهای علوم اعصاب و روانکاوی به منظور درک بهتر عملکرد ذهن و مغز انسان است.

اولین تلاش برای پیدایش عصب روانکاوی توسط خود فروید در کتاب نیمه تمام “پروژه ای برای روانشناسی علمی” صورت گرفت، ولی به علت ناقص بودن دانش و ابزار زمان فروید این پروژه نیمه کاره رها شد. بار دیگر لوریا پدر علم عصب روانشناسی تلاش هایی برای پژوهش عصب شناختی بر مفاهیم روانکاوی انجام داد که بازهم با روی کار آمدن رژیم کمونیستی نیمه کاره رها شد.در دو دهه اخیر با پیدایش دستگاه های عصب شناختی راه پژوهش هموار شد و جسته و گریخته تلاش های برای پیوند این دو رشته انجام شد که سرانجام توسط “مارک سولمز” عصب شناس صورت علمی و رسمی به خود گرفت.

چهره های مشهور این زمینه :

اریک کندل، آنتونیو داماسیو، جوزف لیدو، ژک پانکسپ، مارک سولمز، پیتیر فوناگی، اتو کرنبرگ

به نظر اریک کندل روانپزشک برنده نوبل، عصب شناسی در ۸ زمینه میتواند درباره فرضیات روانکاوی به تحقیق بپردازد:

۱- ماهیت روندهای ذهنی ناخوداگاه

۲- ماهیت علیت روانشناختی

۳- علیت روانشناختی و بیماری های روانی

۴- تجارب اولیه کودکی و تأثیر آن بر آینده فرد در بالا بردن استعداد او برای مبتلا شدن به اختلالات روانی

۵- نیمه هشیار، ناهشیار و کورتکس پیشانی

۶- جهت گیری جنسی

۷- روانکاوی و تغییرات ساختاری در مغز

۸- دارو درمانی به عنوان روشی همراه و کمکی در روانکاوی

منبع: سایت روانشناسی یاس



:: موضوعات مرتبط : دسته‌بندی نشده
:: برچسب ها : , , , , ,
تاریخ انتشار : جمعه, ۲۸ تیر ۱۳۹۸ | بدون دیدگاه
 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *



 
   
برای ویرایش این متن فایل about.php ویرایش کنید.