۵ آذر ۱۳۹۸
 
نوشته شده توسط : mohammad123

روانشناسی اجتماعی یک حوزه ی بسیار جالب در روانشناسی می باشد که رفتار فرد در داخل گروه های اجتماعی را مورد بررسی قرار می دهد. بسیاری از تحقیقات روانشناسی اجتماعی با باور عمومی مردم متناقض بوده است و این واقعیتی جالب است .

در این باره نیاز است تا ده واقعیت مربوط به روانشناسی اجتماعی گوشزد شود.

۱– هنگامی که شمار و تعداد افراد در یک سانحه زیاد باشد کمتر امکان دارد که شخصی برای کمک پیش قدم شود و به کمتر شدن مسئولیت منجر می شود. بنابراین هرچه تعداد افراد بیشتر میزان تقسیم مسئولیت نیز بیشتر می شود.

۲–  افراد در سایه ی فرمانبرداری از مافوق خود خطرناک تر می شوند. میلگرام در آزمایش معروف خود نشا داد که افراد چگونه تحت فرمانبرداری از مافوق خود دادن شوک به آزمایشگران را ادامه می دادند.

۳–  بیشتر افراد حتی در صورت اطمینان از اشتباه بودن با گروه همرنگی می کنند. در آزمایش معروف اش نشان داده شده که چگنه افراد با اینکه در قضاوت خود مطمئن بودند با گروه همرنگی کرده و گزینه ی اشتباه را انتخاب کردند.

۴– متغییر های موقعیتی نقش کلیدی در رفتار فرد دارد. فیلیپ زیمباردو در آزمایش معروف خود که به آزمایش زندان استنفورد معروف است نشان داد که چگونه افرادی که فقط نقش زندانی و زندان بان را اجرا می کردند چگونه در نقش های خود غرق شدند و گویی فراموش کردند که این فقط یک اجرا است و شروع به سوء استفاده از موثعیت خود نمودند.

۵– مردم معمولا در جستو جوی چیزهایی هستندکه عقایدشان را تایید کند و از آنچه که با نظراتشان در تضاد است چشم پوشی می کنند. این به عنوان تایید انتظارات شناخته می شود.

۶– ما در زمان قضاوت در مورد گروه ها تمایل داریم که تفاوت های بین گروه ها را بیش از ه جلوه دهیم و تفاوت های درون گروه را ناچیز جلوه دهیم . و این نکته می تواند به تفکرات غالبی و نگرشها دامن زند. نکته ای که بسیار جالب و کاربردی است.

۷– نگرش ما نسبت به افراد هم می تواند ناشی از نگرش آگاه و اطلاعات آگاهانه باشد و هم می تواند ناشی از نگرش ناهشیار و ناآگاهانه باشد. نکته ای که نشان می دهد که چرا گاهی بی دلیل تفکری را نسبت به گروهی در سر می پرورانیم در حالی که دلیلی برای آن نداریم.

۸– نگرش های ما از افراد گاهی اوقات تحت تاثیر انتظارات، هنجارهای اجتماعی و طبقات اجتماعی قرار دارد. به این صورت که ما انتظار داریم افراد طبقه های خاص رفتاری خاص از خود نشان دهند . این نوعی میانبر ذهنی برای پیش بینی افراد است که همیشه درست نیست.

۹– در اسناد علل رفتار خود ما تمایل داریم تا پیروزی ها و شانس های خود را به علل داخلی مثل توانایی خود اسناد دهیم در حالی که در علت یابی شکست های خود و بدبختی های خود به دنبال عانل خارجی مثل بد شانسی هستیم. تصور کنید نمره ای خوب در درسی بگیرید، در این حال شما نمره ی خوب را به توانایی خود نسبت می دهید در حالی که اگر نمره ی شما پایین باشد به معلم خود نسبت خواهید داد. این به عنوان سوگیری مشاهده کننده و بازیگر شناخته می شود.

۱۰– تصمیات گروهی بیشتر متمایل به قطب است. از این پدیده که به عنوان قطبی شدن تصمیمات یاد می شود در تصمیمات گروهی بیشتر دیده می شود. به این صورت که تصمیمات در گروه شدت میابد. یعنی اگر نظر بیشتر افراد بر یک تصمیم اشتباه باشد گروه باعث تمایل میزان آرا به سمت بیشتر اشتباه می شود. و در صورت طرح یک تصمیم درست در گروه ، گروه باعث اتخاذ تصمیم درست می شود.

۱۱– تحقیقات نشان می دهد که گروهها عملکرد افراد را تحت تاثیر قرار می دهد. به این صورت که گروه باعث بهتر اجرا شدن مهارتی که خوب تمرین شده است می شودو همان گروه باعث بدتر اجرا شدن مهارتی که خوب تمرین نشده است می شود.

منبع: سایت روانشناسی یاس



:: موضوعات مرتبط : دسته‌بندی نشده
تاریخ انتشار : سه شنبه, ۵ آذر ۱۳۹۸ | بدون دیدگاه
نوشته شده توسط : mohammad123

رایج ترین کاربرد واژهٔ لیبیدو (زیست مایه) در معنی شور و هوس جنسی است. لیبیدو یا زیست مایه از نظر زیگموند فروید عاملی غریزی است و پر از انرژی در درون نهاد که تمایل به بقا و فاعلیت دارد.به نظر او لیبیدو انرژی روانی-جنسی است.منبع آن اروس یعنی مجموع غرایز زندگی است.لیبیدو با مرگ می‌جنگد و می‌کوشد انسان را در هر زمینه به پیروزی برساند. این نیرو را شهوت نیز می‌نامند. لیبیدو بیش از هر چیز معنای جنسی دارد.

یونگ  لیبیدو را به عنوان غریزهٔ عمومی حیات یا انرژی روانی تعریف می‌کند که برخلاف نظر فروید قابل تقلیل به غریزهٔ جنسی نیست بلکه دربرگیرندهٔ همهٔ کنش‌های انسانی -برای نمونه گرسنگی و میل به تقلید- می‌باشد. به طور کلی لیبیدو به دست طبیعت بین نظام‌های مختلف کنش سرشکن می‌شود و نمی‌توان آن را به طور کامل از این کنش‌ها منصرف ساخت .

کم شدن یا از دست دادن لیبیدو ممکن است ناشی از عوامل عضوی مانند پیری یا بیماری مزمن باشد.تعارض‌های هیجانی هم ممکن است باعث کاهش لیبیدو شوند .در روانکاوی بیش از همه به این نوع دوم لیبیدو توجه می شود.

منبع: سایت روانشناسی یاس



:: موضوعات مرتبط : دسته‌بندی نشده
تاریخ انتشار : شنبه, ۲۵ آبان ۱۳۹۸ | بدون دیدگاه
نوشته شده توسط : mohammad123

با وجود اینکه بسیاری معتقدند که عشق یکی از احساسات اصلی انسان است و حتی اصلی ترین احساس انسان نیز می تواند باشد ولی تنها در ۲۰ سال اخیر است که عشق موضوع تحقیقات علمی شده است. به گفته ی زیگموند فروید موضوع عشق در گذشته باقی مانده بود و این نقاشان و نویسندگان جامعه بودند که بابی دوباره در تحقیقات مربوط به عشق در چند دهه های اخیر را گشودند.

از سالهای ۱۹۷۰ به بعد تحقیقات پیرامون تاثیر عشق در سلامت کودکان و حتی بزرگسالان آغاز شد. اما آنچه که مهم است این است که روانشناسان عشق را چه چیزی می دانند؟  با توجه به تحقیقات زیک روبین ، روانشناس اجتماعی عشق سه مالفه دارد: دلبستگی، صمیمت و توجه . با توجه به همین مولفه ها روبین مقیاسی برای ارزیابی سطح علاقه ی افراد به یکدیگر را ساخته است.

آیا عشق یک پدیده ی هورمونی یا زیستی است یا یک پدیده ی فرهنگی و اجتماعی؟

دیدگاه اول ، یعنی دیدگاه زیستی به عشق ، عشق را به عنوان محرک برای انسان می داند. در حالی که برخی اعتقاد دارند که عشق نیز مانند سایر احساسات مثل شادی و خنده ایجاد و ناپدید می شود. و طبق دیدگاه دوم بسیاری از افراد عشق را یک پدیده ی فرهنگی می دانند و اعتقاد دارند که عشق بر اثر فشارهای اجتماعی بوجود می آید. روانشناس و نویسنده لارنس کاسلر می نویسد: من اعتقاد ندارم که عشق در طبیعت انسان ها باشد بلکه این یک فشار اجتماعی است.

اگر عشق یک پدیده ی فرهنگی باشد طبیعتا باید در برخی فرهنگ ها وجود نداشته باشد. در صورتی که اینگونه نیست. تحقیقات نشان داده شده است که عشق یک پدیده ی جهانی است و در همه جای دنیا به یک صورت نمود دارد. همچنین تحقیقات نشان داده شده است که عشق با سطح بالای دوپامین در ارتباط بوده . همچنین نشان داده شده است که مصرف قرص های ضد افسردگی که سطح سروتونین را افزایش می دهد ، سطح دوپامین را به شدت کاهش داده و خطری برای عشق می باشد.

همچنین باید خاطر نشان کرد که درست است که عشق پدیده ای زیستی است ولی این هم عوامل زیستی و هم عوامل فرهنگی است که موضوع عشق را تحت تاثیر قرار می دهند و نباید یکی را به دیگری کاهش داد. در نتیجه درست است که هورمونها در عشق مهم هستند ولی انتظارات و یادگیری های ما که شدیدا فرهنگ بسته هستند در نمود عشق تاثیر گذارند.

منبع: سایت روانشناسی یاس



:: موضوعات مرتبط : دسته‌بندی نشده
تاریخ انتشار : شنبه, ۲۵ آبان ۱۳۹۸ | بدون دیدگاه
نوشته شده توسط : mohammad123

هر روز در زندگی با افرادی مواجهه می شویم که در صدد قانع سازی ما هستند. از فروش محصولات خود گرفته تا جذب افراد برای مشاهده ی فیلمی که تازه ساخته شده است. لذا جالب است تا نگاهی به پونگی اقناع سازی بیاندازیم و راههایی که آستفاده می شود را معرفی کنیم. روش های اقناع سازی از ابتدا مورد توجه تجار و بازرگانان و حتی سیاست مداران بوده است. ولی روش های اقناع سازی از زمان تاسیس روانشناسی اجتماعی در قرن بیستم بصورت علمی اغاز شد. گاهی اقناع چنان خوب انجام می گیرد که مخاطب نیازی در خود احساس می کند!

در ابتدا گفته شود که اینها فقط برخی از روش های موجود می باشند و سایر روشها مانند استفاده از پاداش و تنبیه اجتماعی ، تغییر ارزشها و … نیز وجود دارد.

۱- ایجاد یک نیاز : یکی از روشهای اقناع ایجاد یک حس نیاز کاذب و جذاب می باشد. این نو نیاز بیشتر به نیازهای اساسی فرد مثل سر پناه ، زیبا تر شدن ، مسکن واعتماد بنفس و خود شکوفایی گره زده می شود.

۲- در خواست تجدید نظر در ارزشها: یکی از ترفندهای تبلیغات این است که این حس را تلقین کنند که ترزشهای جهان کنونی در حال تغییر است و شما نیاز دارید برای مقبولیت در اجتماع ارزشهای خود را تغییر دهید. در اینگونه اقناع سازی معمولا یم جامعه ی هدف یا یک شخص هدف وجود دارد که سعی می شود تا همرنگی مانند ان صورت پذیرد. به این صورت که شما با خرید محصولات تبلیغ شده می توانید ارزشی به مانند گروه یا شخص هدف شوید.

۳- استفاده از کلمات و تصاویر جهت دار : گاهی اوقات اقناع سازی با استفاده از کلمات و تصاویر انجام می شود.عباراتی مثل جدید، بهبود یافته، ارتقا یافته، کاملا طبیعی و یا نشان دادن تصاویری که افراد محصولات آن کمپانی را بصورت روزمره استفاده می کنند و خیلی هم از زندگی راضی اند.

اینها فقط چند روش اقناع سازی ساده بود. شما روزانه با نگاه کردن به تلویزیون حت برای ساعات کمی می توانید نمونه هایی بسیار از این موارد را چیدا کنید. این روشها در نوع خود بد نیستند و شما نیز می توانید از آنها استفاده کنید.

منبع: سایت روانشناسی یاس



:: موضوعات مرتبط : دسته‌بندی نشده
تاریخ انتشار : چهارشنبه, ۱۵ آبان ۱۳۹۸ | بدون دیدگاه
نوشته شده توسط : mohammad123

فیس بوک، توییتر، مای اسپیس ، دلیشز ، اواتار ، یاهو ، لینک ها و… همگی نام های آشنایی برای شما هستند که امکانات قوی و قدرتمندی در اختیار شما قرار داده اند و هر کدام قوانین خاص خود را دارند. وای ویژگی مشترک همه ی آنها این است که دنیای به این بزرگی و متنوع را برای ارتباط آنقدر کوچک کرده اند که با هر فرهنگی می توانند با هم ارتباط برقرار کنند.

اعتیاد های مختلفی وجو دارد که اعتیاد به اینترنت از پورنوگرافی گرفته تا سرچ خیلی سطی در اینترنت یکی از آنها می باشد. به عبارت دیگر فرد با جست و جو در اینترنت دنبال آرامش و تسکین می باشد که این از مشخصه های اعتیاد است. مانند هر اعتیاد دیگری ما در اینجا با هزینه هایی مواجهه می شویم و آن این است که روابط ما تحت تاثیر قرار می گیرد. مشکل از جایی آغاز می شود که هنوز محققان نتوانستند درک کنند که چرا ما از اینگونه ارتباطات که واقعی نیستند لذت می بریم و این باعث می شود که اینگونه روابط جایگزین روابط واقعی ما شود و مسلما اجتماع را به انزوا خواهد کشاند و مردم با حس هر چه بیشتر اجتماعی شدن در واقع گوشه گیرتر می شوند.

برخی ابهامات :

ساخت واژه ها بسیار چالش برانگیز است ، برای مثال کلمه ی لول برای توصیف خنده ی ما کافی است؟؟ آیا واقعا جایگزینی برای خنده ی افراد که عاملی برای شور و شعف مردم است و برانگیزاننده است می باشد؟

آیا پیامهایی که در شبکات اجتماعی تایپ می شود احساسات و درک واقعی ماست. برای همه پیش آمده است که معمولا کامنتها و پیامهایی متناقض با ادراک خود می نویسیم. حتی در عین انزجار از تصویری مجبور به لایک کردن آن شده ایم. آیا این به سردرگمی خود ما نیز منجر خواهد شد؟ این گونه ابراز کردنها که فقط جنبه ی نوشتاری دارند باعث بوجود آمدن احساسات متناقض حتی درون خودمان می شود و بتعث می شود که ما خود از ارزشهای خود درک صحیحی نداشته باشیم.

استفاده از شبکات اجتماعی برای سلام و احوال پرسی خوب است ولی نه برای موضعات حساس. تصور کنید که با همسرتان دعوا کرده اید. قطعا شما برای صحبت کردن با هم باید پشت یک میز نشته و رو در رو صحبت کنید نه اینکه از اینگونه شبکات برای رفع دعوای خود استفاده کنید. نتیجه استفاده از این گونه شبکه ها فقط بدتر شدن اوضاع است.

حتی زمانی که از شبکات اجتماعی برای تبادل اطلاعات استفاده می کنید باز هم مشکلاتی وجود خواهد داشت. اگر سوالی از فردی بپرسید وآن شخص پاسخ شما را ندهد و یا لزومی نبیند که پاسخ شما را دهد. تصور شما این خواهد بود که او نمی داند یا حمل بر بی ادبی کرده و واکنش شما خصومت باشد. آیا این باعث سرخورگی بی دلیل برای شما نیست؟

همچنین چون در ابراز نظرات خود در شبکات اجتماعی تصویر مخاطب را نمی بینیم در نتیجه تصوری از واکنش او نخواخیم داشت و لذل این باعث می شود که نظراتی بدون تفکر و بدون در نظر گرفتن عواقب آن بدهیم. کلماتی که در زمان ارتباطات ولقعی طوری دیگر و با توجه به بافت زمینه به گونه ای ماثر عمل می کنند در فضای مجازی مطمئن باشید طوری که شما می نویسید ، خوانده نمی شوند.

نتیجه گیری اینکه اگرچه اینترنت فضای خوبی برای نشر اطلاعات است ولی در کاربرد آن در روابط اجتماعی باید احتیاط نمود و مراقب گوشه گیری های ناشی از آن بود. و عامل اصلی تناقضات بوجود آمده ناشی از کاربرد زبان و استفاده از کنایات و ابهامات در دنیای واقعی که جای آنها در شبکات اجتماعی نیست می باشد.

منبع: سایت روانشناسی یاس



:: موضوعات مرتبط : دسته‌بندی نشده
تاریخ انتشار : چهارشنبه, ۱۵ آبان ۱۳۹۸ | بدون دیدگاه
نوشته شده توسط : mohammad123

پارکینسون (Parkinson ) یا PD، برای اولین بار توسط دانشمند بریتانیایی دکتر جیمز پارکینسون در سال ۱۸۱۷ میلادی توصیف شد و بنابراین نام این بیماری هم نام او است .

این بیماری همان لرزش در وضعیت استراحت است که شیوع آن بیشتر در سنین پیری است اما در جوانان هم دیده می‌شود شیوع آن در تمام مناطق دنیا یکسان است یعنی درصد شیوع بیماری با تغییر در منطقه خیلی فرق نمی‌کند بطور کلی این بیماری بر اثر از بین رفتن سلول‌های ترشح کننده ماده‌ای به نام دوپامین (که یک انتقال دهنده عصبی) است رخ می‌دهد. افزایش نسبت استیل کولین به دوپامین در عقده های قاعده ای مغز موجب علائم ترمور، سفتی عضلات و کندی حرکات میشود.

علائم پارکینسون

پارکینسون بر اساس دو علامت یا بیشتر از چهار علامت اصلی بیماری مشخص می‌شود. ارتعاش و لرزش دست و پا در حالت استراحت، کندی حرکات، سختی و خشک شدن دست و پا و بدن و نداشتن تعادل این چهار علامت اصلی را تشکیل می‌دهند.

در مراحل اولیه بیماری، ارتعاش اندام ملایم و معمولاً در یک طرف بدن وجود دارد و احتیاجی نیز به درمان ندارد اما با پیشرفت بیماری فردی که دست لرزان خود را در جیب یا پشت خود پنهان می‌کند یا چیزی را برای کنترل ارتعاش مدام در دست می‌گیرد، دیگر قادر به پنهان کردن لرزشهای شدید اندام به ویژه به هنگامی که می‌خواهد تمرکز بیشتری به خود دهد نیست.

چهار علامت شایع بیماری ارتعاش دست و پا در حالت استراحت (لرزش بیمار همزمان با ارتعاش دست و پا در حالت استراحت) آرام شدن حرکت (برادیکینسیا / Bradykinesia) سختی حرکت (و خشک شدن) دست و پا یا بدن تعادل بد (تعادل ضعیف) در حالی که دو یا بیشتر از این علایم در بیمار دیده شود، مخصوصاً وقتی که در یک سمت بیشتر از سمت دیگر پدیدار شود، تشخیص پارکینسن داده می‌شود مگر اینکه علایم دیگری همزمان وجود داشته باشد که بیماری دیگری را نمایان کند. بیمار ممکن است در اوایل، بیماری را با لرزش دست و پا یا با ضعیف شدن حرکت احساس کند و دریابد که انجام هر کاری بیشتر از حد معمول طول می‌کشد و یا اینکه سختی و خشک شدن حرکت دست و ضعف تعادل را تجربه می‌کند. اولین نشانی‌های پارکینسون مجموعه‌ای متفاوت از ارتعاش، برادیکنسیا، سفت شدن عضلات و تعادل ضعیف هستند. معمولاً علایم پارکینسون ابتدا در یک سمت بدن پدیدار می‌شوند و با گذشت زمان به سمت دیگر هم راه پیدا می‌کنند.

تغییراتی در حالت صورت و چهره روی می‌دهد، از جمله ثابت شدن (fixation) حالت صورت (ظاهراً احساسات کمی بر چهره نمایان می‌شود) و یا حالت خیرگی چشم (به دلیل کاهش پلک زدن). علاوه بر این‌ها، خشک شدن شانه یا لنگیدن پا در سمت تحت تاثیر قرارگرفته عوارض دیگر (عادی) این بیماری است. افراد مسن ممکن است نمایان شدن یک به یک این نشانه‌های پارکینسون را به تغییرات افزایش سن ربط بدهند، ارتعاش را به عنوان “لرزش” بدانند، برادیکنسیا را به “آرام شدن عادی” و سفت شدن عضلات را به “آرتروز” ربط بدهند. حالت قوز (stooped) این بیماری را هم خیلی از این افراد به سن یا پوکی استخوان (osteoporosis) ربط می‌دهند. هم بیماران مسن و هم بیماران جوان ممکن است بعد از بیش از یک سال که با این عوارض روبرو بوده‌اند برای تشخیص به پزشک مراجعه کنند.

درمان

این بیماری درمان قطعی ندارد اما داروهایی مثلاً لوودیا (levodopa) آمانتادین، بی پریدین  و سلژیلین در درمان آن تجویز می‌شود. گاه از جراحی نیز استفاده می‌شود. البته نقش کاردرمانی و فیزیو تراپی در این زمینه بسیار زیاد است زیرا مانع پیشرفت بیماری و محدودیت عملکرد می‌شود. تحقیقات جدید نشان داد خوردن مواد غذایی حاوی نیکوتین مانند فلفل و گوجه فرنگی به کاهش پارکینسون منجر می‌شود. محققان آمریکایی دریافتند: خوردن موادغذایی حاوی حتی یک کمی نیکوتین، مانند فلفل و گوجه فرنگی ممکن است خطر ابتلا به بیماری پارکینسون را کاهش می‌دهد. دکتر «سوزانسیرلس نیلسن» و همکارانش در دانشگاه واشنگتن در سیاتل ۴۹۰ نفر را که به تازگی به بیماری پارکینسون در درمانگاه دانشگاه مغز و اعصاب یا سازمان حفظ سلامت منطقه‌ای تشخیص داده شده بودند را مورد بررسی قرار دادند.

از طرفی دیگر ۶۴۴ نفر از افراد بدون شرایط عصبی به عنوان گروه شاهد مورد استفاده قرار گرفت.

در این تحقیقات، شرکت‌کنندگان پرسشنامه‌ای در رابطه با رژیم‌غذایی و استفاده از توتون و تنباکو را پر کردند.

محققان دریافتند که مصرف سبزیجات به طور کلی خطر ابتلا به بیماری پارکینسون تأثیر نمی‌گذارد، اما مصرف سولاناسه خوراکی-خانواده گیاه گلدار با برخی از گونه‌های تولید غذاهایی که منابع خوراکی از نیکوتین هستند- خطر ابتلا به بیماری پارکینسون را کاهش داده است. این تحقیقات همچنین نشان داد که فلفل در کاهش بیماری پارکینسون قوی‌تر عمل کرده است. در این مورد سیگار و قلیان که منبع سرشار از نیکوتین هستند کمک قابل توجهی برای پیشگیری از این بیماری می‌کنند. ولی به دلیل خطر ابتلا به بیماری‌های خطر ناک دیگر که توسط سیگار و قلیان در بدن ایجاد می‌شود، استفاده از این دخانیات توصیه نمی‌شود.

منبع: سایت روانشناسی یاس



:: موضوعات مرتبط : دسته‌بندی نشده
تاریخ انتشار : چهارشنبه, ۱۵ آبان ۱۳۹۸ | بدون دیدگاه
 
 
 
 
   
برای ویرایش این متن فایل about.php ویرایش کنید.